این آهنگ و می خونم تا که همه بدونن

من تا ابد می تونم از زندگیم بخونم

واسه رپ ایران می مونم

مثل پدر ...

پس شماها واسم هستین مثل پسر

وقتی من رپ کن شدم

شما حرکت زن بودین

شما شب و روزتون فکر من بودین

با واژه ها می ساختم چه جمله ها

تا که گفتین سروش یاد بده ، تو به ما

به همتون یاد دادم یک تا سه

تا که همتون کردین یه فکر واسه

اینکه چطور می تونین منو بدنام کنین

اسامی خودتون و مثل خان کنین

پس بشکنه دستی که نمک نداره

سروش زنده است تو ونک تا نذاره

کسی بخواد پایمال کنه حقش و

رو زمین ، زیر خاک ، میگیره حقش و

ووه ... وقتی منو پا میکروفون می بینی

ووه ... وقتی رپ کردن منو میشنوی

ووه ... وقتی دارم من شعر می نویسم

ووه ... از لغات ابریشم من میریسم

خدا ، خدا واسه همیشه می مونه

هر آدم عاقل تو دنیا اینو می دونه

کسی نمی تونه بکشتش پایین

شما بودین گفتین وفادار ماییم ؟

پس چی شد ؟ کوش اون همه ادعا ؟

چی شد وفاداری تو اون همه قصه ها ؟

چه هیزم تری من به شما فروختم ؟

که اینطوری تو خیانت من سوختم

اما شماها نداشتین چشم اینو

که ببینین میسازم آهنگایی مثل اینو

پس نفرت تو چشاتون شش گرفت

تا که نفس جای عقل تصمیم به ذکر گرفت

شما فکر می کردین ، همتون مردین

اما مردونگی رو زیر پاتون له کردین

عیسی بخشید یارانش و پس باید ببخشم

تا که توی ، چشمای خدا درخشم

جای دست یاری می مونه روی شونه هاتون

اشک و پاک کردم از روی گونه هاتون

اما سوغات چی آوردین برام ؟

میدونین لازم به ذکر نیست ... والسلام

021 برای همیشه ( هیچ- کس )